Gelukkig was er zaterdagmiddag nog een blokje in de planning vrij. Het zicht was niet ideaal, hier en daar stevige nevel. Maar via Mike departure ging het goed. Volgens de regels moet je deze departure op 1000 voet vliegen. Standaard vragen we dan om te klimmen naar 1500 voet. Vandaag niet, om te voorkomen dat we in de wolken vlogen. Na Mike draaiden we richting het zuiden naar het Simulated Forced Landing Area gebied ten zuiden van Gouda.
Een voorzorgslanding is het kunnen maken van een veilige landing op een veld(je), dat niet is aangewezen als officieel landingsterrein. In tegenstelling tot een noodlanding heb je motorvermogen en dus wat tijd om een alternatief veldje te vinden. Je vliegt dan op lage hoogte langs je gekozen veld om te controleren of het geschikt is. Daarna draai je een circuit, om weer op final uit te komen voor de landing.
Ik heb zo’n vijf a zes keer een voorzorgslanding geoefend. Natuurlijk niet echt, vlak voor dat de landing zou plaatsvinden, vol gas weer naar boven. Maar het was flink werken door de vele handelingen achter elkaar.
Zoals je het ongeveer vanuit de cockpit ziet, het veld in het midden van links naar rechts lag in de juiste windrichting.
Het is nog best lastig om op afstand in te schatten hoe groot zo’n veldje nou eigenlijk is. Dat gevoel moet je krijgen door het te doen, denk ik dan maar. Net zoals file parkeren :) Klik op de foto (Google Earth) voor een grotere versie. Er waren niet zoveel velden tegen de windrichting in te vinden. De meeste veldjes liggen daar van noord naar zuid. Langs onze final was een boer aan het werk, hopelijk heeft hij onze performance kunnen waarderen. De terugweg vonden we door richting het noorden te vliegen en de spoorlijn op te pikken voor de Mike arrival. Aanstaande woensdag staat een les elementair blindvliegen op het programma!
Het deel van het oefengebied van afgelopen zaterdag