Overhead Battenoord (foto door pa)
Zondag begon de dag met dichte mist. Op het Rotterdam Airport maar 100 meter zicht. Het is altijd even de vraag hoe snel de mist optrekt. Tijdens de vlieglessen heb ik wel geleerd dat je beter ’s middags kunt vliegen. In ons ‘regenseizoen’ wil de mist wel eens hardnekkig blijven hangen. Tegen het middaguur was de mist weg en het zicht meer dan 10km. Mijn zwager Hans en ik vertrokken voor wat orbits over zijn woonplaats en zijn toekomstige! Maar voor een rondje boven Oud Beijerland kregen we geen toestemming. Dit vanwege parachutespringers boven dropzone Rhoon. Geen probleem, we proberen het op de terugweg nog wel even.
We vervolgde onze weg naar Seppe. Het zicht liep wat terug, maar was nog steeds ruim voldoende. Met twee touch en goes en een full stop achter de rug konden we aan de koffie, cola en appeltaart met slagroom! Het terras zat helemaal vol, aan de andere kant van de baan waren er ook veel kijkers. Inmiddels was het echt heerlijk weer geworden. Zeg maar gerust flink warm op het terras. De weg terug hebben we iets aangepast zodat we nog even de orbits over Oud Beijerland konden aanvragen. De route liep ook over Battenoord waar familie in de tuin naar ons zouden uitkijken. Zie de foto hierboven.
We mochten nu wel een rondje vliegen over de nieuwe woonplaats van Hans. Erg leuk, want het was goed te zien. Daarna zijn we ten zuiden van de controle zone van Rotterdam, naar de Maasvlakte gegaan. Over de Nieuwe Waterweg vlogen we terug naar het veld. We hebben ervan genoten!
